Pagina's

donderdag 18 november 2010

In Memoriam Opa de Koning

93 jaar oud mocht hij worden
mijn lieve opa de Koning

Hoewel dat een hele leeftijd is en het ook echt zijn tijd was om te gaan
het doet wel heel wat met me...

vooral ook omdat na 66 jaar huwelijk
oma als weduwe achterblijft.

Herinneringen genoeg,
eigenlijk alleen maar mooie herinneringen :)

Van het verstoppen onder opa's buro terwijl oma dan verkondigde "... ik had nét nog bezoek, maar ik kan ze nergens meer vinden...";)
het samen eendjes voeren in het park
of wandelen in het bos, het kwartjespad afzoeken (waar opa wat kwartjes had gestrooid zonder dat wij dat wisten)
van de dia voorstellingen,
het voeren van de meesjes in de achtertuin
liefst uit eigen hand,
hoe trots ik dan was als hij weer een fotowedstrijd won omdat hij een vogel op zijn hand of zijn schoen fotografeerde.

Het bij opa en oma mogen blijven eten,
hoe mooi ik het vond als hij het "onze vader" bad met z'n brabantse accent
hoe heerlijk dat broodje zwitserse kaas daarna smaakte
en hoe vertrouwd en geborgen het voelde als we daarna bijbel lazen en een psalm zongen,
waarna we altijd nog even de Keulse klokken mochten horen luiden
(2 vorken aan een touwtje, touwtje over je hoofd leggen in je oren duwen en een zwiep maken zodat de vorken de tegels aan de muur raken...)
of bellen blazen met een van opa's pijpen.

De verjaardags bezoekjes met een rijksdaalder en een gehaakt geurzakje van oma,
het standaard nog even langs opa en oma aan het eind van st Maarten lampion lopen.
De sinterklaasavondjes samen,
de gedichtjes soms hilarisch soms met diepere betekenis,
de kunstig en liefdevol geknutselde kadootjes.

En later de bezoekjes om even te praten,
te weten dat ze zowel van mij als van m'n ouders hielden.
Het altijd verwijzen naar Boven.


Écht ik prijs me een gelukkig mens, voor alle fijne herinneringen, maar de grootste herinnering die hij heeft achtergelaen is de boodschap van de bijbeltekst die mij altijd is voorgehouden uit Spreuken 3 ;"Dat liefde en trouw u niet verlaten,bind ze om uw hals, schrijf ze op de tafel van uw hart.."
Daar is opa het levende voorbeeld van geweest,
vooral toen oma vaak pijn had en later niet meer thuis kon wonen,
élke dag ging opa bij haar op bezoek, iedereen die hem zag wandelen had respect voor de trouw, weer of geen weer, hij ging naar zijn vrouw.
Zelfs toen ze in het zelfde tehuis een paar kamers van elkaar gescheiden woonden en elkaar niet meer konden verstaan zochten ze elkaar op om een uurtje samen te zijn en elkaars hand vast te houden, ze begrepen elkaar zo ook wel.

De trouw die hij aan zijn vrouw bewees is ook aan hem bewezen,
mijn ouders hebben dag en nacht voor hem klaar gestaan en doen dat ook nu nog voor oma, zo wordt de boodschap voortgeleefd...

ik hoop deze erfenis ook mijn kinderen mee te kunnen geven.

maandag 1 november 2010

Helpende hand voor alle hulp Sinten en Pieten m/v



Zijn jullie er al mee bezig?,
Lootjes getrokken lijstjes gemaakt?,
Ik stuitte op een geweldig idee,

een blogster uit Amerika, Linny, met een groot en warm hart voor adoptie ( er zijn 147 millioen kinderen die de feestdagen zonder de liefde van een eigen mama doorbrengen)
zij heeft haar blog een collectie met allemaal links naar families die bezig zijn met adoptie en hele leuke dingen verkopen om dat te kunnen financieren.

Dus zoek je nog iets speciaals, leuks, liefs ,origineels en maak je dat niet zelf dan kun je dus dubbel blij maken door hier
wat leuks uit te zoeken!!

Dit zijn mijn favoriete 3;

Welkomsbord voor een warm welkom in ons huis...



Prachtige kleurige TuTu voor m'n kleine grote meisjes...


Lief ontworpen kinder outfits...