Voor Lora, Levi en Esra,familie en alle andere betroffenen, ter herinnering aan Ebel.

Weer creatief...

Een nieuw project is begonnen, zorgvuldig worden de planken gekozen en bewerkt...



Mijn lief geniet enorm van het 'scheppend' bezig zijn, en daar geniet ik dan uiteindelijk ook weer van ;)


Maar 't is toch anders als het vorige projekt...
Als stille getuige van wat was, staat nu op zolder een onafgemaakt project waar hij met zoveel vreugde en enthousiasme aan begon.


Het hoofd- en voeteneind van een bedje waar deze zomer een baby'tje in zou moeten komen te liggen maar waar we na 11 weken zwangerschap afscheid van moesten nemen.
We hebben onze tranen wel gehuild, hebben er ook vrede mee. Het is voor ons een troost dat we ons kindje eens zullen ontmoeten in Gods Koninkrijk!
Maar ondanks dat, zeiden we gister nog tegen elkaar, is er toch iets veranderd...
Dit gedichtje(uit; Voor jou wel duizend lieve namen.Van Ina Sipkes) heb ik iets veranderd en laat iets van het gevoel zien.

Sinds
ik het wist
dat
diep in mij
een bron
ontsprong
van een
wonderlijk
nieuw leven

zong mijn hart
een lied
van puur geluk

Dat 'lied'in ons hart mist...